HOE OVERLEEF IK DE FYSIOTHERAPIEBEHANDELING?  knipoog-smiley

——————————————————————————————————————

  • REGEL 1: Wat hij of zij (de fysio dus) ook doet, BLIJF (glim/grim)LACHEN.

  • Voor je eerste bezoek aan de fysio, is het raadzaam om even te checken of je nog tot dertig kunt tellen, je hebt het nodig voor de oefeningen en het is niet zo’n goede binnenkomer als je daarop struikelt…………………….

  • Doe je oefeningen trouw (alleen de eerste 2 weken) en stel intelligente vragen als “bij die oefening doet dat pijn, wil je even kijken of ik het wel goed doe?” of “als ik de oefeningen in een andere volgorde doe, gaat het veel beter, hoe komt dat?”. De fysio zal denken dat je een zeer gemotiveerde patient bent en zal je na een week of 2 niet meer lastig vallen met oefeningen, zodat je ze tegen die tijd met een gerust hart weer kunt vergeten.

  • Als het pijn doet: roep geen AU maar blijf lachen (denk aan regel 1). Zeg iets in de trant van “wow, je weet wel waar je moet zijn, zeg, ongelofelijk!” (dit is een goed moment om te vragen hoe lang de fysio heeft moeten studeren om zover te komen enz. Het is niet echt noodzakelijk om ook naar het antwoord te luisteren, dus nu kun je rustig wegzinken in je poel van pijn en ellende en de minuten aftellen, laat de fysio maar rustig van het moment genieten……).

  • Zeg NOOIT “als je daar knijpt” en duw nóóit de hand van de fysio weg om aan te wijzen waar de pijn zit. De fysiotherapeut stelt dit meestal niet op prijs, omdat hij/zij het toch beter weet en bovendien knijpt hij/zij niet, hij/zij kneedt, masseert of mobiliseert..

  • Zeg het tegen de fysio als het pijn doet en geef de pijn een getal tussen 0 en 10. Fysiotherapeuten hebben ook gevoel en we zullen niet (vaak) verder gaan dan 7. Lieg echter niet, want we merken dat echt wel en zullen je graag aan het getal helpen dat je zojuist noemde………….

  • Doe alsof je enorm onder de indruk bent van de kracht van de fysio en zeg dat je denkt dat hij/zij aan het einde van de dag wel uitgeput moet zijn, hij/zij geeft immers alle energie aan al die zeurende en klagende patienten. Zeg dat je dat bewondert! De fysio zal nu wroeging krijgen omtrent de oefeningen die hij/zij net van plan was je te laten doen…………….

  • Loop naar buiten alsof je op wonderbaarlijke wijze bent genezen. Je kunt weer gaan strompelen zodra je uit het zicht van de fysio bent. De patient na je zal profiteren van het goede gevoel dat je zojuist aan de fysio hebt gegeven. Als je zelf ook wilt profiteren van je tijdelijk opoffering (want het heeft je vast veel gekost om zo te lopen) begin dan de volgende keer met vertellen dat het na de vorige keer leek alsof je helemaal was genezen, maar dat het helaas toch weer teruggekomen is. Als je een levendig verhaal kunt bedenken over hoe het weer fout ging toen je door een parkiet bent aangevallen of zo, is dat zelfs nog beter, omdat nu de fysio misschien zelfs een beetje medelijden met je krijgt en dat zal je (mogelijk) wat pijn besparen. Natuurlijk is deze regel minder geschikt voor patienten met nek/schouder- of armklachten (die strompelen in de regel niet) …………………

  • Zeg nooit, als de fysio vraagt hoe het gaat, “hetzelfde” (zelfs als dat zo is). Zeg dingen als “donderdag was een goede dag, maar vandaag heb ik weer veel last”. Als de fysio het idee krijgt dat wat hij/zij de vorige keer met je heeft uitgehaald niets heeft veranderd zal hij/zij je dit keer nog meer pijnigen of, erger nog, je meer oefeningen geven!

  • Stel niet teveel vragen over het apparaat waarop je bent aangesloten, we weten namelijk zelf niet precies hoe het werkt en of het wel werkt. Anders weet je nooit wanneer de fysio het in zijn of haar hoofd krijgt om het ding werkelijk áán te zetten en de stroom op te draaien. Aan de andere kant, als je klaar bent voor je eerste vliegles……………… hier is je kans! (In bungeejumpkringen wordt dit al een nieuwe rage genoemd: electrojumping.)

  • Wacht met discussies of het maken van al te grappige opmerkingen tot je je weer aan het aankleden bent (de fysio kan de discussie nu afkappen omdat de volgende patient wacht en de opmerking is hij/zij hopelijk de volgende keer vergeten….). Opmerkingen als “het mag best harder, hoor” zijn op z’n zachtst gezegd niet zo bevorderlijk voor de patient-therapeutrelatie en in sommige gevallen zelfs ronduit gevaarlijk……………….

WAT U NOG MEER MOET WETEN OVER DE FYSIOTHERAPEUT

Zijn/haar motto: wij zijn hier om u te kwellen (eh, pardon, helpen…… maar menen we dat echt?)

Hij/zij weet ALLES van het bewegingsapparaat (en waag het niet daaraan te twijfelen of anders……..!)